Sylvia

Om te beginnen ben ik elke keer weer verbaasd over dat geweld in zoveel vormen en gedaanten voorkomt.

Ook ik heb vier jaar samen gewoond met een man die het ook niet schuwde om zijn handen te gebruiken en de nodige geestelijke spelletjes uit te halen.

Inderdaad met name dat geestelijke hakt er goed in.Ook ik heb daar nog elke dag de gevolgen van.De ene keer in erge mate en de andere keer in iets mindere mate.

Hij was 2 jaar ouder dan ik en was voor andere mensen ontzettend leuk om erbij te hebben.Ik dacht dan altijd van:''jullie moesten eens weten hoe hij zich altijd tegen mij gedraagt''.

Hij ging vreemd bij de vleet en ik stopte mijn kop in het zand natuurlijk.Ook genoot ie ervan om mij te zien smeken dat ie niet bij me weg zou gaan en dus maakte hij het bij elke ruzie met mij weer uit zodat ik maar stond te smeken.

Achteraf denk ik natuurlijk over mezelf ook dat ik echt een sukkel was.Maar ook ik had totaal geen eigenwaarde meer en kon me een leven zonder hem niet voorstellen.

Voor mij was het de druppel dat hij op een nacht (deze mannen zijn gek op stappen)thuis kwam en mij vertelde dat hij R was tegen gekomen en dat zij een goede vriendin voorhem was en hem natuurlijk begreep en ik niet.Ik kon ook al niet met hem omgaan(goh what''s new).

Daarop vertelde hij mij elke keer weer, als ie was wezen stappen dat hij weer met haar gepraat had en dat hij met haar geregeld had een keer een trio te doen

Wat ik daar van vond, want zij wou dat wel zonder dat ze mij ooit had gezien.En ik moest natuurlijk niet moeilijk doen want hij ging dat toch wel een keer in zijn leven doen of ik dat nou leuk vond of niet.

Dat was voor mij uiteindelijk de druppel.

De volgende ochtend zaten we op de bank en hij begon weer tegen mij dat hij niet wist wat hij wou en niet wist wat hij nog voor mij voelde.Dit vertelde hij mij regelmatig en meestal reageerde ik daar nogal paniekerig op met als je nog iets voor mij voelt moeten we knokken.Zelfs toen mijn tand uit mijn mond was geslagen.

Maar deze keer zei ik alleen:''Nou dan zal ik jou nu vertellen wat ik wil". Waarop hij mij verbaasd aan keek.En dat is zei ie? waarop ik zei:''ik ga bij je weg en als jij nu niet vertrekt dan maak ik je het leven zo zuur dat je uiteindelijk uit jezelf wel vertrekt.

Daarop is ie de volgende dag vertrokken naar zijn mammie.En ik wist natuurlijk wel dat hij meer bij haar was dan bij mammie.

Vier maanden later heeft hij mij uitgekocht uit het huis en ben ik weer echt opnieuw begonnen.Heb nu mijn eigen huis gekocht en heb gelukkig nog steeds mijn werk.

Alleen helaas 2 jaar later na echt te hebben genoten van het vrijgezelle leven kwam ik H tegen.Ik kende hem al een tijdje van het stappen en mocht hem toen niet eens.

Maar omdat ik hem een keer tegen kwam samen met mijn moeder en zij vond hem zo aardig,heb ik mijn mening over hem herzien.

Was ik maar bij mijn eerste standpunt gebleven.

Hij is 15 jaar ouder dan ik ben en ook mede daardoor had ik het idee dat deze man het wel serieus zou bedoelen.Nou, weer mis.Het enige wat ik goed had aangepakt dit keer is niet te gaan samen wonen.Ha ha.

Hij heeft me nooit met een vinger aangeraakt maar op geestelijk vlak was hij een meester.Mijn ex was daarbij vergeleken een eitje.Deze had caliber,ja en dat terwijl ie verder gewoon niks was en niks had.Maar bij hem kon ik me zo stom voelen en vooral klein.Hij zette me voor joker in het gezelschap van anderen.Sprak tegen me alsof ik een klein kind was.Ik moest leren luisteren naar hem en zo niet dan zou hij tegen iedereen vertellen dat ik maar een vriendin van hem was.Ik was te opstandig namelijk de laatste tijd.Ik mocht niet toeteren en niet met de benen over elkaar zitten. Daar krijg je spataderen van.De sex was hard en wreed en ook daarmee kleineerde hij me.Zoals:Zeg dat je mijn slet bent. Altijd bijten en slaan met de vlakke hand.

Ook had hij mijn sleutel en kon het zo zijn dat hij ineens in de nacht voor mijn bed stond.Hij had een alcoholprobleem en hield af en toe wel van een snuifje coke.

Als ik iets droeg dat hij niet mooi vond.Teveel roezeltjes of knoopjes dan scheurde hij het gewoon stuk.Dus trok ik geen kleren meer aan die ik echt te mooi vond om verscheurd te worden.Belachelijk gewoon.Voor je het weet zit je er dus weer midden in.En het ergste van alles. Voor ik het wist, wist ik teveel dingen van hem die ik niet wou weten en nog steeds niet wil weten.Daar heb ik zelf ook nooit naar gevraagd.Ik wist ook wel dat hij die dingen niet alleen van een uitkering kon doen.Dus dat was ook de reden dat ik het niet durfde uit te maken.

Maar gelukkig heeft hij besloten dat ie mijn verjaardag zogenaamd vergeten was en hij heeft me het afgelopen oud en nieuw laten zitten.Juist omdat hij dat heeft gedaan ben ik zo verschrikkelijk boos geworden tegen hem dat ie dat punt een niet accepteerd van een vrouw en punt twee heeft ie mij nog nooit zo gezien.Inmiddels sta ik boven hem en ik denk dat ie dat wel degelijk goed aanvoeld.Het enige probleem dat ik nog heb is dat er een hoop spullen van hem in de schuur staan en ik weet dat hij die nog een keer terug wil.Maar hij heeft zijn sleutel ingeleverd en ik heb de sloten vernieuwd.Dus we zullen het wel zien.Maar eerlijk is eerlijk.Ik ben banger voor hem dan voor de ex voor hem.

Ik hoop in deze periode weer genoeg te kunnen herstellen en zo tot mezelf te komen dat ik er niet weer in trap.Ik kan dit denk ik niet nog een keer.De koek is een keer op.Het zijn juist deze mannen die op vrouwen als ons jagen.Ik snap niet waarom heb een goede jeugd gehad lieve ouders en broers......WAAROM