Deel 3

Deel 3

Maar, zo waren we dus getrouwd... En drie dagen na onze trouwdag gingen we samen op huwelijksreis naar Kroatië... Niet naar een ander vakantieland, want daar kon mijn ex dus niet tegen, want daar was het te druk. In Kroatië was daar gelukkig geen probleem mee, want daar was het lekker rustig.... Al moest er natuurlijk van alles misgaan op de huwelijksreis en natuurlijk, een huwelijksreis zonder ruzie is geen huwelijksreis hé... Toch??? Maar ook op de huwelijksreis kregen we dus ruzie... Over het feit dat ik niet durfde te dansen op een overvol terras. Toen was ik de gene die daar moeite mee had, maar hij had daar geen begrip voor. Hij wilde dat dus moest ik me erover heen zetten. Oke, dat deed ik dan ook. Uiteindelijk werd het al met al toch een leuke vakantie...

Maar ja, we moesten ook weer terug... En hier begon alle ellende... Mijn ex had veel moeite in de bus ineens en dat kwam omdat hij het voor mij op moest nemen omdat ik last had van wagenziekte... Dus uiteindelijk ik naar de chauffeur, want hij kon niet meer tegen de bus en hij moest eruit... Dat lukte me dus natuurlijk niet, want die chauffeur zat aan een tijdschema... Begrijpelijk eigenlijk, maar oke..uiteindelijk werd er een sigarettenpauze genomen en mijn ex belde snel naar zijn vader... (Ja, alweer papa) Ja, ik ben zo ziek en mijn vrouw kan me niet opvangen en ik moet naar huis en ik moet naar de dokter.... Op dat moment zal hij vast en zeker wel iets hebben gehad, dat zal ik niet ontkennen, maar de manier waarop het weer op mij werd afgeschoven.

Uiteindelijk 20 uur in de bus later waren we thuis... Direct naar huis en daar aan gekomen ging hij direct met zijn vader naar boven, want ik kon niet met hem omgaan, dat werd me hier weer duidelijk gemaakt. Zo ging het vanaf toen vaker, dan gingen ze samen met hun twee naar boven want ik kon niet met hem omgaan. Maar ja, ik hoopte dat het zou helpen en dat hij dan beter zou worden. Inmiddels had hij verschillende medicatie voor de angst en paniekaanvallen. Dat is ook waarom ik er wel in geloof dat het gedeeltelijk echt waar was. Maar hij was heel erg beinvloedbaar. Als zijn vader zei dat hij hoofdpijn had, dan zei hij, ja klopt, ik voel hem nu opkomen. Als zijn vader zei dat ik stiekem was en dingen voor hem verzweeg werd dat geloofd.. Dat is hij me tot de dag dat ik vertrok nog blijven verwijten...

Zijn vader zei dat ik familiegek was... Ik had toen nog contact, maar mijn familie was niet goed voor zijn zoon. Door mijn familie was hij ziek en doordat ik niet goed voor hem was... Dus hij ging dat ook meedoen, mijn familie was niet goed voor hem en ik moest voor mijn man opkomen, anders was ik een slechte vrouw... En daarbij kwam, zo zei mijn ex, moest mijn familie me niet. Iets wat me heel veel pijn deed want mijn familie is en was heel belangrijk voor me... Maar goed, uiteindelijk kreeg hij wat hij wilde... 5 maanden nadat we trouwden kreeg hij me zover dat ik het contact met mijn familie verbrak... Er waren wat stribbelingen met betrekking tot een verjaardag en mijn zus en schoonzus wilden dit oplossen.. Maar mijn ex zag dit weer als de ultieme poging om mijn familie zwart te maken, want ze kwamen mij de wetten stellen zei hij en wilden mij in mijn eigen huis (yeah right, was dat maar waar!) de baas spelen en hij vond dat het nu afgelopen moest zijn en ik moest maar eens wat harder zijn en maar eindelijk eens een punt erachter zetten... Dus uiteindelijk, met ontzettend veel pijn in mijn hart duidelijk gemaakt dat ik niks meer wilde te maken hebben met mijn familie. Mijn zus zei nog op dat moment, zo ben jij niet! Waar is onze zus? Ik natuurlijk stoer doen dat ik zo verandert was door mijn man, omdat die zoveel van me hield en ik van hem. Mijn ouders heb ik nog het meeste pijn gedaan omdat ik het hen vertelde via een brief. Ik had niet eens het lef om het hen recht in hun gezicht te zeggen, waarschijnlijk omdat ik weet dat mijn moeder en vader aan me gezien hadden dat het niet van mij uit kwam.... En wat ook meespeelde was dat ik er niet heen mócht van mijn ex.... Dan was er weer ruzie in huis. Dat was er al als de naam maar viel of het onderwerp; Mijn ouders....